Diagnoza i terapia integracji sensorycznej, SI

Dziecko, które nie znosi metek w ubraniach, płacze przy myciu głowy, boi się huśtawki, albo przeciwnie, bez przerwy szuka ruchu, kręci się, wpada na meble i ludzi, może mieć trudność w przetwarzaniu bodźców zmysłowych. To nie jest kaprys ani złe zachowanie, to sposób, w jaki układ nerwowy odbiera świat.

Zaczynamy od diagnozy, czyli oceny tego, jak dziecko odbiera i przetwarza bodźce dotykowe, ruchowe, słuchowe i wzrokowe. Kończy się ona pisemną opinią i rozmową o tym, co z niej wynika. Jeśli terapia jest wskazana, prowadzimy ją w naszej sali wyposażonej w specjalistyczny sprzęt do integracji sensorycznej, pod okiem certyfikowanego terapeuty, w formie, która dla dziecka wygląda jak zabawa, a dla układu nerwowego jest treningiem.

W ramach tej samej terapii pracujemy też z trudnościami motoryki małej, czyli precyzyjnych ruchów dłoni i palców, wcześniej opisywanymi jako osobna terapia ręki. W praktyce te trudności bardzo często idą razem, więc łączymy je w jedną, spójną pracę zamiast rozbijać na osobne usługi.

Jeśli podejrzewacie, że to może dotyczyć Waszego dziecka, zacznijcie od diagnozy, ona pokaże, czy i jaka terapia ma sens.